وبلاگ : قاسم - پوراسمعیل-(ماکو یی ) دبیر عربی وفلسفه ومنطق ومعارف ناحیه یک تبریز

علمی ،آموزشی ،دینی(دبیر دبیرستان نمونه دولتی امیرالمومنین (ع) منطقه ولیعصرودبیرستان غیر انتفاعی جام ناحیه چهار واقع در منطقه ائل گلی تبریز)

هشت حدیث از خصال صدوق
نویسنده : قاسم - پوراسمعیل - ساعت ۸:٤۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٠ خرداد ۱۳٩۱
 

(1)کسى که پس از مرگش چهل تن از مؤمنان به خیر و نیکى او گواهى دهند

عبد اللَّه بن مسکان از امام صادق (ع) نقل مى‏کند که فرمود: آنگاه که مؤمنى بمیرد و چهل مرد بر جنازه او حاضر شده و بگویند: خداوندا! ما جز خیر و نیکى از او نمى‏دانیم و تو نسبت به او از ما داناترى، خداوند متعال مى‏فرماید: به راستى که من گواهى شما را در مورد او پذیرفته و آنچه را که شما از او نمى‏دانستید و من مى‏دانستم، آمرزیدم.

(2)زمین تا چهل روز از ادرار کسى که ختنه نشده نجس مى‏گردد

اسماعیل بن مسلم سکونى از امام صادق (ع) از پدر بزرگوار از پدرانش از على (ع) نقل مى‏کند که فرمود: پیامبر خدا (ص) فرمود: فرزندان خود را هفتمین روز تولّد ختنه کنید که پاکتر و پاکیزه است و در رویش گوشت سرعت مى‏بخشد، زیرا که زمین تا چهل روز از ادرار فردى که ختنه نشده نجس مى‏گردد.

(3)خداوند میان دو جمله فرعون چهل سال مهلت داد

زراره از امام باقر (ع) نقل مى‏کند که فرمود: خداوند متعال میان دو سخن فرعون که گفت: من پروردگار والاى شما هستم و سخن دیگر که: من معبود دیگرى جز خودم براى شما نمى‏دانم، به او چهل سال مهلت داد آنگاه او را به کیفر دنیا و جهان دیگر گرفتار ساخت. و میان سخنى که خداوند متعال به موسى و هارون فرمود: «بى‏تردید دعوت شما مورد پذیرش قرار گرفت» تا موقعى که خداوند پذیرفت، چهل سال طول کشید. آنگاه فرمود: جبرئیل گفت: من در باره فرعون سخت نزد پروردگارم صحبت کردم و گفتم: پروردگار من! آیا او را رها مى‏کنى با این که گفته: من معبود والاى شما هستم؟ فرمود: تنها بنده‏اى همانند تو، سخنى مانند این گوید

(4)طلب آمرزشى که چهل گناه کبیره با آن آمرزیده مى‏شود

هشام بن سالم از امام صادق (ع) نقل مى‏کند که فرمود: هر مؤمنى که در شبانه روز به چهل گناه بزرگ مرتکب شود و با پشیمانى گوید: «آمرزش مى‏خواهم از خدایى که جز او معبودى نیست، زنده و پاینده است، پدید آورنده آسمان‏ها و زمین و داراى جلالت و بزرگوارى است و از او مى‏خواهم که توبه مرا بپذیرد». خداوند او را مى‏آمرزد. آنگاه فرمود: و کسى که در شبانه روز چهل گناه کبیره مرتکب مى‏شود، خیرى در او نیست.

(5)چهار خصلت همواره در امت محمد (ص) وجود دارد

عبد الله بن حسین بن زید از پدرش و او از امام صادق (ع) و او از پدرانش، از على (ع) نقل مى‏کند که پیامبر خدا (ص) فرمود: چهار چیز همواره در امت من تا روز قیامت خواهد بود: فخر کردن به خاندان و طعن در نسب‏ها و طلب باران به وسیله ستارگان و نوحه‏گرى. و زن نوحه‏گر اگر پیش از مرگش توبه نکند در روز قیامت برمى‏خیزد در حالى که پیراهنى از قیر آب شده و زرهى از چرک بدن دارد.

 (6)چهار چیز است که در هر کس باشد، اسلام او کامل است‏

ابو حمزه از امام باقر (ع) نقل مى‏کند که على بن الحسین (ع) فرمود: چهار چیز است که در هر کس باشد اسلام او کامل است و گناهانش پاک مى‏شود و پروردگارش را در حالى که از او راضى است ملاقات مى‏کند: کسى که به خاطر خدا به آنچه که در برابر مردم تعهد کرده است وفا کند و زبانش با مردم راست باشد و از هر کارى که نزد خدا قبیح است شرم نماید و اخلاقش با خانواده‏اش نیکو باشد

(7)خداوند موسى (ع) را به چهار چیز وصیت کرد

اصبغ بن نباته از امیر المؤمنین (ع) نقل مى‏کند که فرمود: خداوند به موسى (ع) فرمود: اى موسى! وصیت مرا به چهار چیز در باره خود حفظ کن: اول اینکه مادامى که گناهان خود را آمرزیده ندیدى به عیب‏جویى از دیگران مشغول مباش، دوم اینکه مادامى که خزانه‏هاى مرا پایان یافته ندیدى غم روزى مخور، سوم اینکه مادامى که پادشاهى مرا زوال یافته ندیدى به کسى جز من امیدوار مباش، چهارم اینکه مادامى که شیطان را مرده نیافتى از مکر او ایمن مباش.

(8)ریشه گناهان چهار چیز است‏

36- محمد بن ابى عمید مى‏گوید: از هشام بن حکم در طول مصاحبت خود چیزى زیباتر از این سخن نشنیدم که در باره عصمت امام مى‏گفت: روزى من از وى پرسیدم که آیا امام باید معصوم باشد؟ گفت: آرى، گفتم: نشانه عصمت در او چیست؟ چگونه شناخته مى‏شود؟ گفت: تمام گناهان، ریشه در چهار گناه دارد که پنجمى ندارد: حرص و حسد و خشم و شهوت. و این گناهان در امام نیست، او نباید حریص بر این دنیا باشد در حالى که دنیا زیر انگشتر اوست. چون او خزانه‏دار مسلمانان است، پس براى چه حرص بزند. و نیز جایز نیست که او حسود باشد، چون انسان به کسى که بالاتر از اوست حسدى مى‏ورزد و کسى بالاتر از امام نیست پس او چگونه به پایین‏تر از خود حسد مى‏ورزد، و نیز جایز نیست که او براى چیزى از امور دنیا خشمگین باشد مگر اینکه خشم او براى خدا باشد، چون خداوند بر او واجب کرده که حدود را اجرا کند و در راه خدا سرزنش‏کنندگان را اعتنا نکند و رأفتى در امر دین نداشته باشد تا حدود خدا را اقامه کند، و نیز جایز نیست که او از شهوت‏ها پیروى کند و دنیا را بر آخرت ترجیح دهد، چون خداوند آخرت را در نظر او دوست داشتنى کرده همان گونه که دنیا را در نظر ما دوست داشتنى کرده است. او به آخرت همان گونه نگاه مى‏کند که ما به دنیا نگاه مى‏کنیم، آیا کسى را دیده‏اى که صورت زیبایى را به خاطر صورت زشتى رها کند و یا غذاى گوارا را به خاطر غذاى تلخى رها کند و لباس نرمى را به خاطر لباسى خشن رها کند و نعمت دائمى و باقى را به خاطر دنیاى زائل و فانى رها کند؟

الخصال / ترجمه جعفرى