وبلاگ : قاسم - پوراسمعیل-(ماکو یی ) دبیر عربی وفلسفه ومنطق ومعارف ناحیه یک تبریز

علمی ،آموزشی ،دینی(دبیر دبیرستان نمونه دولتی امیرالمومنین (ع) منطقه ولیعصرودبیرستان غیر انتفاعی جام ناحیه چهار واقع در منطقه ائل گلی تبریز)

حدیثی در مورد توجه وحضور قلب در نماز
نویسنده : قاسم - پوراسمعیل - ساعت ٧:۳٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ تیر ۱۳٩۱
 

حدیثی در مورد توجه وحضور قلب در نماز

فیما نسبه إلى الإمامِ الصّادقِ علیه السلام ـ : إذا استَقبَلتَ القِبلَةَ فانسَ الدُّنیا و ما فیها، و الخَلقَ و ما هُم فیهِ، و استَفرِغْ قَلبَکَ عن کُلِّ شاغِلٍ یَشغَلُکَ عنِ اللّه ِ، و عایِن بِسِرِّکَ عَظَمَةَ اللّه ِ، و اذکُرْ وُقوفَکَ بینَ یَدَیهِ یَومَ تَبلُو کُلُّ نَفسٍ ما أسلَفَتْ و رُدُّوا إلى اللّه ِ مَولاهُمُ الحَقِّ، وَ قِفْ على قَدَمِ الخَوفِ و الرَّجاءِ .فإذا کَبَّرتَ فاستَصغِرْ ما بینَ السَّماواتِ العُلى و الثَّرى دُونَ کِبرِیائهِ؛ فإنَّ اللّه َ تعالى إذا اطَّلَعَ على قَلبِ العَبدِ و هُو یُکَبِّرُ و فی قَلبِهِ عارِضٌ عَن حَقیقَةِ تَکبیرِهِ قالَ : یا کاذِبُ ، أ تَخدَعُنی ؟! و عِزَّتی و جَلالی لأَحرِمَنَّکَ حَلاوَةَ ذِکرِی، و لأَحجُبَنَّکَ عن قُربی و المَسارَّةِ بِمُناجاتِی . و اعلَمْ أنّه غیرُ مُحتاجٍ إلى خِدمَتِکَ، و هُو غَنِیٌّ عن عِبادَتِکَ و دُعائکَ، و إنّما دَعاکَ بِفَضلِهِ لِیَرحَمَکَ و یُبَعِّدَکَ مِن عُقُوبَتِهِ .

در آنچه که به امام صادق علیه السلام نسبت داده است ـ : هرگاه رو به قبله ایستادى، دنیا و هرچه را در آن است و مردم و احوال و اوضاع آنها را یکسره فراموش کن و دلت را از هر آنچه تو را از خدا باز مى دارد ، فارغ گردان و با چشم دل، عظمت خداى را ببین و آن روزى را به یاد آر که هر کسى کرده خود را مى یابد و همگان به سوى خداوند، که مولاى حقیقى آنهاست، برگردانده مى شوند، و بر پاى ترس و امید در پیشگاه خدا به ایست .
چون تکبیر گفتى، هر آنچه را میان آسمانهاى بالا و زمین است در برابر کبریاى او ناچیز شمار ؛ زیرا که هرگاه بنده تکبیر بگوید و خداوند متعال به قلبش بنگرد و حقیقت تکبیر را در آن نبیند، فرماید : اى دروغگو! مرا مى فریبى؟ به عزّت و جلالم سوگند که تو را از شیرینى یاد خود محروم گردانم و نگذارم که به من نزدیک شوى و با من راز و نیاز کنى . بدان که خداوند به خدمت تو محتاج نیست و از عبادت و دعاى تو بى نیاز است، بلکه تو را به فضل و رحمت خویش فراخوانده ، تا بر تو رحمت آورد و از کیفر خویش بدور دارد .

 (مصباح الشریعة : ٩١)